Szanowni Państwo,
Od dziś ruszyła rejestracja na kolejną KONFERENCJĘ NAUKOWO-SZKOLENIOWA SHL – “ALERTPATOGEN TO NIE PLAGA EGIPSKA” – PACJENT Z PATOGENEM ALARMOWYM W PLACÓWCE REHABILITACYJNEJ I OPIECE DŁUGOTERMINOWEJ – MULTIDYSCYPLINARNIE, PRAKTYCZNIE – ZASADY POSTĘPOWANIA, WYTYCZNE HIGIENICZNO-SANITARNE, ASPEKTY PRAWNE, NOWE TECHNOLOGIE
TERMIN KONFERENCJI – 20.06.2026 MIEJSCE KONFERENCJI – WARSZAWA, HOTEL AIRPORT OKĘCIE, UL. KOR 24 TRYB KONFERENCJI – KONFERENCJA STACJONARNA
KIEROWNICTWO NAUKOWE KONFERENCJI – DR PAWEŁ GRZESIOWSKI Z ZESPOŁEM EKSPERTÓW SHL
DO KOGO KONFERENCJA JEST ADRESOWANA – osoby kierujące podmiotami leczniczymi, w szczególności placówkami rehabilitacji, zakładami opiekuńczo-leczniczymi, ośrodkami opieki długoterminowej, członkowie zespołów kontroli zakażeń szpitalnych, profesjonaliści medyczni (lekarze, pielęgniarki, farmaceuci, diagności laboratoryjni, fizjoterapeuci), pracownicy inspekcji sanitarnej oraz inne osoby zainteresowane tematyką bezpieczeństwa opieki zdrowotnej.
Placówki opieki średnio i długoterminowej (oddziały rehabilitacji, ZOL, ZPO, DPS, hospicja) to kluczowe ogniwa w łańcuchu szerzenia się drobnoustrojów wielolekoopornych. Kolonizacja patogenami alarmowymi takimi jak CPE, VRE, MRSA czy Acinetobacter baumannii w tych miejscach to nie tylko problem medyczny, ale poważne wyzwanie logistyczne i epidemiologiczne. Pacjenci opieki długoterminowej często krążą między swoim ośrodkiem a oddziałami szpitalnymi (SOR, interna, urologia, neurologia, OIT), stanowią “cichy rezerwuar” genów lekoporności. W opiece długoterminowej rzadko prowadzi się regularne badania wymazowe w kierunku nosicielstwa, patogeny alarmowe bytująw przewodzie pokarmowym, układzie moczowym lub na skórze, nie dając objawów klinicznych, ale stale zanieczyszczając środowisko. Pacjenci są często poddawani procedurom inwazyjnym (cewnikowanie pęcherza moczowego, zgłębniki do karmienia, PEG, rurki tracheostomijne), co zwiększa ryzyko transmisji patogenu alarmowego. Skuteczna izolacja wymaga osobnych sal, dedykowanego personelu i rygorystycznej dezynfekcji, co w realiach wielu ośrodków nie jest osiągalne, ponadto izolacja starszej osoby od reszty społeczności pogarsza jej stan psychiczny i poznawczy. Bez rozwiązań systemowych i wsparcia dla opieki długoterminowej będziemy przegrywać walkę z patogenami alarmowymi.
REJESTRACJA – UDZIAŁ STACJONARNY